دانشمندان ژنی را کشف کردند که رشد خارها را کنترل می کند و آن را به نام مربی NBA Spurs نامگذاری کرده اند – ScienceDaily


در مورد نامگذاری ژنی که می تواند به بینش جدیدی در مورد ویژگی مهم تکامل منجر شود ، فارغ التحصیل زیست شناسی ارگانیک و تکاملی هاروارد ، که هدایت این پروژه را بر عهده داشت ، بیشتر به یک زبان متمرکز شد. او به نام گرگ پوپویچ ، مربی و رئیس San Antonio Spurs ، او را POPOVICH نامید.

دکتر Evangeline Ballerini ’10 ، استادیار علوم زیستی در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا ، ساکرامنتو ، گفت که او و همکارانش – از جمله النا کرامر هاروارد – در این نام متوقف شده اند زیرا ژن تازه کشف شده عکس شهد گل را درخواست می کند ، پوپویچ برای تیمش در NBA کار می کند.

بالرینی ، یکی از طرفداران قدیمی جنگجویان گلدن استیت ، گفت: “در پایان ، من نام آن را Greg Popovich قرار دادم ، تا حدی به این دلیل که این ژن در تنظیم محرک نقش مهمی دارد. یک هوادار سلتیکس به دلیل اقامت در منطقه بوستون به صورت نیمه وقت ، اما او احترام می گذارد و مدیریت پوپویچ را تحسین می کند.

این اثر در مطالعه ای که اخیراً منتشر شده است در PNAS.

خارهای شهد نوعی لوله توخالی است که از تعداد زیادی گل متورم می شود و برای افزایش تنوع زیستی در میان گیاهان گلدار که دارای آنها هستند بسیار مهم است. در بسیاری از موارد ، گونه های دارای خار شهد بسیار متنوع تر از خویشاوند نزدیک و بدون این ویژگی جدید هستند.

در این مقاله ، دانشمندان ژنی را شناسایی كردند كه برای كنترل رشد این خارها در كلمبن معمولی یا آكویلاژی حیاتی است. آنها دریافتند که این ماده به عنوان یک تنظیم کننده اصلی عمل می کند که به نظر می رسد با تنظیم فعالیت سایر ژن ها ، نحوه تصمیم گیری مربی در مورد اینکه کی و چه موقع بازی کند ، تشکیل خار را کنترل می کند.

گذشته از اشاره عجیب و غریب به NBA ، آنچه واقعاً زیست شناسان تکاملی را در مورد این کشف هیجان زده می کرد این بود که این اکتشافات به آنها کمک می کند تا بفهمند که چگونه ارگانیسم ها مجموعه گسترده ای از اشکال و صفات خود را به دست می آورند و سپس چگونه این صفات تکامل می یابند.

خارهای شهد نوعی نوآوری کلیدی در گل ها به حساب می آید ، به این معنی که آنها یک ویژگی جدید در نظر گرفته می شوند – ویژگی ای که به ارگانیسم ها کمک می کند تا بهترین استفاده را از محیط خود داشته و منجر به رونق تنوع شوند. به عنوان مثال حیواناتی که بال می گیرند ، طی میلیون ها سال به گونه های مختلف تبدیل شده اند. چشم و یا ستون فقرات در پستانداران از دیگر نوآوری های کلیدی است.

بیشتر نوآوری های کلیدی در اعماق گذشته اتفاق افتاده است ، و شناسایی ریشه آنها را دشوارتر می کند. در گروه گیاهان مورد مطالعه محققان ، خارهای شهد گل فقط حدود 5 تا 7 میلیون سال وجود داشته است.

“با توجه به اینکه خار شهد Aquilegia نسبتاً اخیر ایجاد شده است و با تغییراتی در اندام گل ایجاد می شود ، این یک فرصت منحصر به فرد برای شروع کالبد شکافی رشد و توسعه ژنتیکی یک نوآوری اساسی است که به نوبه خود ایده ای را ایجاد می کند. در مورد منشأ آن ، “محققان نوشتند.

محققان بر این باورند که این ژن اولین نوآوری های کلیدی است که دانشمندان ژن حیاتی را برای آن شناسایی کرده اند ، و راه را برای تعدادی از مناطق برای درک چگونگی دستیابی به شکل و مورفولوژی در گلها و سایر موجودات زنده باز می کند.

کرامر ، استاد زیست شناسی ارگانیک و تکاملی ، Bussey و رئیس گروه زیست شناسی ارگانیک و تکاملی ، گفت: “ما به ویژه به ویژگی های جدید علاقه مند هستیم که در ارتقا development رشد گونه ها بسیار مهم است.” “از نظر یک ویژگی مورفولوژیکی ، مانند خار شهد ، ما می پرسیم: چگونه توسعه یافت [of the species] تغییر دادن؟ … این اساساً به ما یک دسته ، نقطه شروع می دهد تا سعی کنیم درک این شبکه ژنتیکی را شروع کنیم. “

محققان با استفاده از ترکیبی از تکنیک های شامل توالی ژنتیکی و اصلاح نژاد گونه ها و تجزیه و تحلیل بیان ژن ، این کشف را کشف کردند. یکی از کلیدها استفاده از گونه ای از Aquilegia بود که در چین متولد شد و شناخته شد که تنها نماینده این جنس از 60 تا 70 گونه است که فاقد خار شهد هستند.

این تیم با تکرار مطالعه ای در سال 1960 توسط W. Pra ، متخصص ژنتیک روسی شروع به کار کرد. مو ، که با شکلی از گل بی نام عبور می کند و نشان می دهد که یک ژن مغلوب و منفرد مسئول از بین رفتن خارها است. بر خلاف پرا؟ مو ، آنها از ابزارهای ژنتیکی برای تکمیل کار برخوردار بودند و ژنومهای حدود 300 فرزند را ترتیب سنجی کردند. این تقاضا را به بیش از 1000 ژن کاهش داد. فعال سازی ژنتیکی بیشتر آنها را به POPOVICH رهنمون کرد ، که به اختصار POP می نامند و آن را با ویروسی اصلاح شده ژنتیکی تأیید می کند که ژن های هدف را از بین می برد یا سرکوب می کند.

کرامر گفت: “ما گونه ای را گرفتیم که خار دارد و معمولاً بیان POP دارد و بیان POP را کاهش دادیم.” “ما نشان داده ایم که خار خود را از دست داده است ، و این نتیجه همان چیزی است که همه را به هم متصل می کند. نه تنها ژنی است که به طور خاص در خار بیان می شود ، بلکه وقتی آن را تجزیه می کنید ، خار خود را از دست می دهد.”

اگرچه همه اینها شواهد محکمی است ، اما برای تأیید یافته های آنها به کار بیشتری نیاز است.

بالرینی گفت: “چندین جهت وجود دارد که ما می خواهیم مورد بررسی قرار دهیم ، از جمله تلاش برای درک چگونگی کنترل بیان POP ، ژن های POP که بیان را تنظیم می کنند و آنچه ژن POP در نزدیکان آشیل آجیلیا انجام می دهد.”


منبع: packge-news.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>