گاز حرکتی سریع که از یک ستاره جوان جریان دارد و ناشی از تبخیر یک ستاره دنباله دار یخی است – ScienceDaily


یک مرحله منحصر به فرد در تکامل منظومه سیاره ای در حال فرار سریع گاز مونوکسیدکربن کربن از سیستم ستاره ای با فاصله بیش از 400 سال نوری از سوی ستاره شناسان به تصویر کشیده شده است ، این کشف به ما امکان می دهد چگونگی تکامل منظومه شمسی خود را بررسی کنیم.

ستاره شناسان یک گاز منوکسیدکربن کربن سریع را که از یک ستاره جوان کم جرم در حال جریان است کشف کرده اند: یک مرحله منحصر به فرد در تکامل سیستم سیاره ای که می تواند ایده ای از تکامل منظومه شمسی ما ارائه دهد و نشان دهد که روش تکامل سیستم پیچیده تر از آنچه قبلا تصور می شد ، باشد.

اگرچه هنوز مشخص نیست که چگونه گاز به سرعت به سرعت دفع می شود ، اما تیمی از محققان به رهبری دانشگاه کمبریج معتقدند که این گاز می تواند توسط ستاره های دنباله دار یخی که در کمربند سیارک ستاره تبخیر می شوند ، تولید شود. نتایج در کنفرانس مجازی Five Year After HL Tau در دسامبر ارائه خواهد شد.

این کشف با استفاده از آرایه بزرگ میلی متر / زیر میلی متر Atacama (ALMA) در شیلی ، به عنوان بخشی از مطالعه ستاره های جوان کلاس III ، که در مقاله قبلی گزارش شد ، انجام شد. برخی از این ستاره های کلاس III توسط دیسک های زباله ای احاطه شده اند که تصور می شود در اثر برخورد مداوم ستاره های دنباله دار ، سیارک ها و دیگر اجسام جامد شناخته شده به عنوان سیارات در جریان های بیرونی سیستم های سیاره ای تازه شکل گرفته وجود دارد. بقایای گرد و غبار و بقایای این برخوردها ، نور ستارگان مرکزی آنها را جذب کرده و این انرژی را به صورت درخششی ضعیف که با ALMA قابل مطالعه است ، دوباره ساطع می کنند.

انتظار می رود که در مناطق داخلی سیستم های سیاره ای ، منجر به از بین رفتن داغ ترین گرد و غبار شود و ستارگان کلاس IIII آنهایی هستند که – حداکثر – گرد و غبار تاریک و سرد باقی می مانند. این کمربندهای ضعیف گرد و غبار مشابه بقایای دیسک شناخته شده در اطراف سایر ستارگان است ، شبیه کمربند کوئیپر در منظومه شمسی خودمان ، که شناخته شده است سیارک ها و ستاره های دنباله دار بزرگتر را دریافت می کند.

این مطالعه نشان داد که ستاره NO Lup مورد بحث ، که حدود 70٪ از جرم خورشید ما است ، دارای یک دیسک پودر ضعیف و کم جرم است ، اما این تنها ستاره کلاس III است که در آن مونوکسید کربن شناسایی شده است ، اولین ستاره این نوع ستاره جوان با ALMA. اگرچه شناخته شده است که بسیاری از ستاره های جوان هنوز میزبان دیسک های غنی از گاز هستند که سیاره هایی را که با آنها متولد شده اند تشکیل می دهند ، NO Lup تکامل بیشتری یافته است و انتظار می رود پس از تشکیل سیارات این گاز اولیه را از دست بدهد.

در حالی که تشخیص گاز مونوکسیدکربن نادر است ، آنچه مشاهدات را منحصر به فرد کرد مقیاس و سرعت گاز بود که تحقیقات بیشتر برای بررسی حرکت و منشا آن را ضروری می کرد.

جوشوا لاول ، اولین نویسنده ، دانشجوی دکترا در انستیتوی نجوم کمبریج گفت: “کشف مونوکسیدکربن خود هیجان انگیز بود زیرا قبلاً هیچ ستاره جوانی در نوع خود توسط ALMA عکاسی نکرده بود.” “اما وقتی یک نگاه دقیق تر انداختیم ، چیزی غیرعادی تر از آن پیدا کردیم: با توجه به فاصله گاز از ستاره ، سرعت آن بسیار سریعتر از حد انتظار بود. این مدت طولانی ما را متحیر کرده است.”

گرانت کندی ، یک همکار تحقیقاتی در دانشگاه وارویک در انجمن سلطنتی که کار مدل سازی این مطالعه را بر عهده داشت ، راه حل این معما را پیدا کرد. وی گفت: “ما یک روش ساده برای توضیح آن یافتیم: با مدل سازی یک حلقه گاز ، اما با گاز اضافی که خارج می شود.” “مدل های دیگری برای توضیح دیسک های جوان با مکانیسم های مشابه استفاده شده است ، اما این دیسک بیشتر شبیه بقایایی است که تاکنون شاهد وزش باد نبوده ایم. مدل ما نشان داده است که گاز کاملاً مطابق با سناریویی است که در آن با سرعت 22 کیلومتر در ثانیه از سیستم خارج می شود که بسیار بالاتر از هر سرعت ثابت مداری است. “

تجزیه و تحلیل بیشتر همچنین نشان داد که این گاز می تواند در هنگام برخورد بین سیارک ها یا طی دوره تصعید – انتقال از فاز جامد به فاز گازی – در سطح ستاره های دنباله دار ستاره ، که انتظار می رود غنی از یخ از مونوکسید کربن.

اخیراً ، شواهد مربوط به همین روند در سیستم خورشیدی ما از مأموریت New Horizons ناسا وجود دارد ، هنگامی که این شی belt کمربند Kuiper Ultima Thule را در سال 2019 مشاهده کرد و تکامل تصعید را در سطح دنباله دار کشف کرد ، که در حدود 4 رخ داده است. ، 5 میلیارد سال. بنابراین ، ممکن است همان حادثه ای که بیست میلیارد سال پیش ستاره های دنباله دار در منظومه شمسی خود تبخیر شده اند ، برای اولین بار بیش از 400 سال نوری پیش ، در فرآیندی که ممکن است در اطراف ستاره های سیاره ساز شکل بگیرد و عواقب آن داشته باشد ، شکار شود. در مورد چگونگی تکامل همه دنباله دارها ، سیارک ها و سیارات.

پروفسور مارک ویات ، همچنین از م Astسسه نجوم ، گفت: “این ستاره جذاب فرآیندهای فیزیکی که منظومه های سیاره ای را اندکی پس از تولد شکل می دهد ، درست همانطور که از صفحه خود بر روی دیسک پیش سیاره ای خود بیرون می آیند ، روشن می کند.” “اگرچه ما شاهد تولید گازهای سیاره ای در سیستم های قدیمی هستیم ، اما سرعت برشی که در این سیستم گاز تولید می شود و ماهیت نشت آن کاملاً قابل توجه است و نشان دهنده فاز تکامل سیستم سیاره ای است که در آن هستیم. برای اولین بار در اینجا شاهد است. “

اگرچه این معما به طور کامل حل نشده است و برای درک چگونگی دفع سریع گاز به مدل سازی دقیق دیگری نیاز است ، اما آنچه مسلم است این است که هدف این سیستم اندازه گیری های پیگیری فشرده تری است.

لاول گفت: “ما امیدواریم که ALMA سال آینده آنلاین بازگردد و ما پرونده را با جزئیات بیشتری بر روی این سیستم نظارت خواهیم کرد.” وی افزود: “با توجه به اینکه ما فقط با یک مشاهده 30 دقیقه ای مختصر درباره این مرحله اولیه تکامل منظومه شمسی آموخته ایم ، موارد بسیار بیشتری وجود دارد که این سیستم می تواند به ما بگوید.”


منبع: packge-news.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>